Çirkinleşme...!

Yahu neydi neden tartıstık ki biz hatırlamıyorum!Saçını başını yolmak, yumruklamak istiyorum.Şu anda ondan nefret etmeyi becerebiliyorum sevdiğim kadar.soğukkanlı katil sanki, planlanmış cinayet gibi.Duygularımı kesip biçiyor,hesabını soramıyorum,soramıyorlar.Bana duyguların bitmiş diyorsun ulan pezevenk nasıl duygudur ki bir gün öncesinden deli dolu sevişebiliyorsun.Bağırıyorum:
-Ben orospu muyum? yüzünü ekşitmiş bana acıyarak bakıyor.
-Neden öyle bakıyorsun?
-Sana bu sözleri hiç yakıştıramadım, çirkinleşme!!!!
-Ben çirkinleşiyorum öyle mi?
-Duygularım eskisi gibi yoğun değil diye ben mi suçlu oldum.Ne yapabilirim??!
-Doğru çirkinleştim artık ne tuhaf sevdiğim elimizi şıklatıp birden bire duygular bavulunu toplayıp gitti.
-Saçmalamaya başladın...
-Evet senin için saçmalıyorum.Sen de kalmış tüm duygularımı bavuluma koyup gidiyorum.
...
Gitmek istemediğim halde öyle ayaklarım gidiyor...Bazı organlarım mantıklı hareket etme kabiliyetine sahip, istemesemde...

Ulan sizde vurun hiç benim istediğim gibi olmasın zaten, anasını yandığımın dünyasında..